Desmond Dekker - Please Dont Bend

Mod Reggae vol.2

Η εβδομάδα άρχισε με πολύ ωραίο τρόπο. Ο φίλος μου ο Σταύρος (που έχει το Rhythm Records Εμμ. Μπενάκη 74, Εξάρχεια για ότι γουστάρετε σε βινύλιο & cd, δέχεται και παραγγελίες) με ενημέρωσε ότι ήρθε (επιτέλους...) το MOD REGGAE VOL.2 το Box set της θρυλικής TROJAN RECORDS που περιλαμβάνει Ska & Reggae κομμάτια που ακουγόντουσαν στα Mod club της Αγγλίας τη δεκαετία του '60. Καταπληκτική συλλογή (Εδώ και χρόνια είχα το vol.1 και έψαχνα το vol.2). Δεν άρχισε όμορφα η εβδομάδα;

Το Box Set περιλαμβάνει τα κομμάτια

Byron Lee & The Dragonaires - Green Onions
The Techniques - Little Did You Know
The Dingle Brothers & The Baba Brooks Band - This Is Thunder
Dave Barker & Ansel Collins - Nuclear Weapon
The Ethiopians - The Whip
Dave Barker & Lloyd Charmers - Doctor Jekyll
Muskyteers - Kiddy-O
The Crystalites - Doctor Who
The Melodians - Come On Little Girl
The Paragons - Happy Go Lucky Girl
Desmond Dekker - Honour Your Mother And Father
Derrick Morgan - Blazing Fire
The Baba Brooks Band - Baby Elephant Walk
Lord Tanamo - Come Down
Devon & The Tartans - Let's Have Some Fun
Roland Alphonso - Song For My Father
Owen Gray - Can I Get A Witness

Llans Thewell & His Celestials - Choo Choo Ska
The Melodites - Vacation
The Skatalites - Latin Goes Ska
Derrick Morgan - River To The Bank
John Holt - I'm Your Man
Roy Bennett - I Dangerous
Dave Barker - Prison Of Love
Ansel Collins - Cock Robin
The Beltones - No More Heartaches
Music Doctors - Ghost Chicken
Jimmy Cliff - King Of Kings
Dotty & Bennie - Sun Rises
The Silvertones - True Confession
Ernest Ranglin - Heartbeat
The Gaylettes - I Like Your World
The Upsetters - Double Wheel

Baba Brooks - Watermelon Man
Desmond Dekker - Get Up Edina
Don Drummond - Don De Lion
Derrick Harriott - Mama Didn't Lie
The Yard Brooms - My Desire
Pat Kelly - Workman Song
The Crystalites - Splash Down
The Ebony Sisters - Each Time
Glen Adams & Bunny Lee All Stars - Cat Woman
Roland Alphonso - The Cat
Alton Ellis - Dance Crasher
Byron Lee & The Dragonaires - Night Train (Ska)
Jimmy Cliff - Miss Universe
The Rudies - Devil's Lead Soup
The Ethiopians - Hong Kong Flu
Roy Richards - Death Rides A Horse
Lord Comic & The Upsetters - Bronco

The Kinks Sunny Afternoon

Ματαιώθηκε η συναυλία της Duffy στην Αθήνα

Αθάνατη Ελλάδα! Η συμμετοχή της Duffy στο Ejekt Festival στην Αθήνα ματαιώθηκε.

Το παρακάτω κείμενο είναι η ανακοίνωση που εξέδωσε η Detox (η εταιρία που θα έφερεν την Duffy στην Αθήνα) σχετικά με την εμφάνιση της Duffy στην Αθήνα: “Η Detox βρίσκεται στη δυσάρεστη θέση να ανακοινώσει την ακύρωση της αναμενόμενης εμφάνισης της Duffy στο Ejekt Festival η οποία δεν θα πραγματοποιηθεί για λόγους ανεξάρτητους της της θέλησής μας. Η εμφάνιση αυτή ανακοινώθηκε έπειτα από γραπτή συμφωνία με γραφείο που αντιπροσωπεύει την καλλιτέχνη, δεν ήταν δημιούργημα της φαντασίας μας.

Η ακύρωση οφείλεται σε ένα φαινόμενο που μόνο στην Ελλάδα ανθεί και κάνει τα ευρωπαϊκά γραφεία να γελούν, ενώ ταυτόχρονα θα πρέπει να κάνει τους Έλληνες θεατές να ανησυχούν. Πλειστηριασμοί καλλιτεχνών, με προσφερόμενες αμοιβές αυξημένες σε σχέση με τη δική μας προσφορά έως και 60%, δεν είναι απλώς ένας «ενδοεταιρικός πόλεμος». Τρέφει τις φιλοδοξίες κάποιων που προσπαθούν να μονοπωλήσουν το χώρο, μετακυλώντας το υπερβολικό κόστος στους θεατές, είτε με ακριβά εισιτήρια είτε κάνοντας «σκόντο» στην όλη διοργάνωση.

Πληροφορούμε το ελληνικό κοινό, αλλά και όσους προσπαθούν να μας παρασύρουν σε έναν αδιέξοδο αγώνα, ότι παρά τον πόλεμο που μας έχουν κηρύξει, δεν θα τους ακολουθήσουμε.
Θα συνεχίσουμε να υπάρχουμε και να προσφέρουμε συναυλίες με ονόματα που κανείς δεν τόλμησε ποτέ να προσεγγίσει. Θα συνεχίσουμε να προσπαθούμε για ένα καλύτερο συναυλιακό τοπίο στην Ελλάδα. Θα συνεχίσουμε να υπάρχουμε όσο κι αν κάποιοι δεν το θέλουν!”

The Kinks Picture Book

Η ιστορία των θρυλικών KINKS σε ένα καταπληκτικό box set που αποτελείται από 6 cd και ένα άλμπουμ με πολύ όμορφες φωτογραφίες από τη ζωή του θρυλικού MOD γκρουπ. Δείτε τα τραγούδια που περιλαμβάνονται στη συλλογή ΕΔΩ

Η ιστορία των KINKS από τον φίλο Αρχιμήδη

Η ιστορία των Kinks είναι από εκείνες που γράφτηκαν με χρυσά γράμματα στο Μεγάλο Βιβλίο του Rock ‘n’ Roll. Και τα είχε όλα. Άνοδο, πτώση, μετέπειτα αναγνώριση. Με αφορμή την κυκλοφορία του εξαπλού cd, Picture Book, από την Universal, ο Αρχιμήδης Παναγιωτίδης αφηγείται την ιστορία του κατεξοχήν αγγλικού συγκροτήματος, το οποίο σε μια άλλη ζωή- ίσως- και να ήταν μεγαλύτερο απ’ τους Beatles…
Εν αρχή ην…
Muswell Hill, Λονδίνο, Αγγλία. Το ημερολόγιο δείχνει 1963, και τ’ αδέλφια Ray και Dave Davies ψάχνουν για ένα μουσικό, ο οποίος θα εκπέμπει στο ίδιο μουσικό μήκος κύματος μ’ αυτούς. Τον βρίσκουν στο πρόσωπο του Peter Quaife, τον οποίο και “κλέβουν” απ’ το συγκρότημα των Ravens. Κάπου εκεί “βαφτίζονται” με τ’ όνομα Kinks.
Το γκρουπ στέλνει demos σ’ όλες τις τότε γνωστές δισκογραφικές εταιρείες, ώσπου φτάνουν στ’ αυτιά του Αμερικανού Shel Talmy, ο οποίος τους κλείνει συμβόλαιο με τη δισκογραφική Pye, στις αρχές του ‘64. Τον Μάρτιο της ίδιας χρονιάς, κυκλοφορούν δύο επτάϊντσα, τα Long Tall Sally. /I Took My Baby Home και You Still Want Me./You Do Something To Me, τα οποία όμως δεν τα πήγαν καθόλου καλά στα charts της εποχής. Τo μέλλον φάνταζε δυσοίωνο…
You really got me…
Οι Kinks ήταν έτοιμοι να τα παρατήσουν. Όχι, όμως πριν κάνουν ακόμη μια προσπάθεια. Σεπτέμβριος 1964 και το τρίτο τους single, You Really Got Me σαρώνει το Ηνωμένο Βασίλειο απ’ άκρη σ’ άκρη (# 1). Η επιτυχία φτάνει μέχρι την άλλη πλευρά του Ατλαντικού- # 7 στις ΗΠΑ- μ’ αποτέλεσμα η κυκλοφορία του δίσκου The Kinks (στην Αμερική κυκλοφόρησε με τίτλο You Really Got Me)- το Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς- να σφραγιστεί κι αυτή μ’ επιτυχία (# 3 σ’ Αγγλία και # 29 σε ΗΠΑ). Ο Mick Avory ήταν ήδη ο ντράμερ του συγκροτήματος κι οι Kinks είχαν κάθε λόγο να αισθάνονται δικαιωμένοι.
Η εδραίωση…
Την επόμενη χρονιά, τα All Day & All Of The Night και Tired Of Waiting For You εισέρχονται στο αμερικάνικο Top 10 και θέτουν τις βάσεις για μετέπειτα κομμάτια, όπως τα Who’ll Be The Next In Line και Set Me Free.
To 1966 οι Kinks κυκλοφορούν δύο σατυρικά singles, τα A Well Respected Man (# 13 σε ΗΠΑ) και Dedicated Follower Of Fashion (# 4 σ’ Αγγλία και # 36 σε ΗΠΑ), στα οποία φαίνεται καθαρά η προσωπική στροφή του Ray Davies στο ύφος των τραγουδιών. Κάτι τέτοιο είναι πιο ξεκάθαρο στον δίσκο Face To Face, όπου είναι η πρώτη φορά που το συγκρότημα περνάει μήνες μέσα στο στούντιο, προβάροντας ξανά και ξανά τα τραγούδια. Ο δίσκος σημαίνει και το τέλος του παραγωγού Talmy, του οποίου οι μέθοδοι ηχογράφησης δεν ήταν πια αρεστοί στους αδελφούς Davies. Παραλειπόμενο της Rock ‘n’ Roll Ιστορίας…Ο Ray Davies με το που είδε το πολύχρωμο εξώφυλλο του Face To Face, είπε :“Ήθελα το εξώφυλλο να είναι σκοτεινό και δυνατό, όπως ο ήχος του δίσκου…”.
Μυθική Αγγλία…
Ο δίσκος Something Else By The Kinks (1967) θεωρείται, έως σήμερα, το αριστούργημά τους. Αγγλικός, με μια νοσταλγική αίσθηση του ένδοξου παρελθόντος της πάλαι ποτέ κραταιάς Βρετανικής Αυτοκρατορίας, περιέχει στίχους και μελωδίες που καθιστούν το άλμπουμ έναν πραγματικό θησαυρό. Ένα απ’ τα πιο όμορφα ποπ τραγούδια που γράφτηκαν ποτέ και το οποίο περιέχεται στο δίσκο είναι το Waterloo Sunset, το οποίο άφησε το δικό του στίγμα στην ποπ κουλτούρα της δεκαετίας του 60…
Ηλιοβασίλεμα στο Waterloo…
Ο Ray Davies ήταν στο Μπέλφαστ, στο διαμέρισμα του Ιρλανδού τροβαδούρου Van Morrison, όταν άκουσε για πρώτη φορά το Sgt. Pepper των Beatles. Δεν του έδωσε την αρμόζουσα προσοχή, καθώς όπως δήλωσε ήξερε ότι είχε γράψει το καλύτερο τραγούδι της χρονιάς, οπότε τίποτε άλλο στον κόσμο δεν είχε σημασία…Η ποπ μουσική είχε φτάσει σε μια κρίσιμη καμπή κι οι Kinks ήταν οι πρώτοι που το είχαν προσέξει. Οι στίχοι του Waterloo Sunset μιλάνε για ένα μοναχικό άνθρωπο, ο οποίος παρατηρεί τους νεαρούς εραστές Terry και Julie να διασχίζουν τη γέφυρα Waterloo, καθ’ οδόν για τον “παράδεισο”. Ένα μικρό folk διαμάντι, το οποίο περιγράφει ένα Λονδίνο γκρι, μα συνάμα όμορφο κι εύθραυστο. Ουσιαστικά, πρόκειται για τη δήλωση του θανάτου του Merseybeat από το ίδιο το συγκρότημα. Το single έφτασε μέχρι και τη θέση # 2 στ’ αγγλικά charts. Το ημερολόγιο έδειχνε 5 Μαΐου του 1967…
The Kinks are…
Στα τέλη της δεκαετίας του ’60 οι Kinks διάλεξαν ένα μοναχικό δρόμο, μακριά από την ψυχεδέλεια ή τους ρυθμούς και τους μυστικιστικούς ήχους της Ανατολής, οι οποίοι ήταν της μόδας εκείνη την εποχή. Προτίμησαν ν’ ακολουθήσουν το δικό τους μονοπάτι, ρισκάροντας την “εμπορικότητα” του ονόματός τους. Η νοσταλγία για μια Αγγλία που “φεύγει” αποτυπώνεται με τον καλύτερο τρόπο στο άλμπουμ του 1968, (The Kinks Are) The Village Green Preservation Society.
Μετά από μια σειρά πετυχημένων singles, o Ray Davies ένιωσε την ανάγκη να μετουσιώσει σε μουσική τις ανησυχίες του, όπως και να σκαλίσει τη μνήμη του, σε σχέση πάντοτε με τα όνειρα που είχε ως έφηβος. Στη σύνθεση Do You Remember Walter, o Davies τραγουδάει: “Φαντάζομαι ότι πλέον είσαι χοντρός, παντρεμένος κι είσαι πάντα σπίτι, στο κρεβάτι σου, μέχρι τις 20.30 το βράδυ…”.
Ένα απ’ τα καλύτερα άλμπουμ των Kinks απέτυχε εμπορικά. Ήταν δύσκολο να κονταροχτυπηθεί με τους Stones ή τον Hendrix ή ακόμα και μ’ αυτόν τον πόλεμο του Βιετνάμ…
Shangri- La…
Το επόμενο LP των Kinks, Arthur- Or The Decline And Fall Of The British Empire (1969), αποτελεί μαζί με το Tommy, των Who, ένα είδος ροκ όπερας, ένα “θεματολογικό” άλμπουμ. Η σάτιρα δε λείπει κι από εδώ, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα το τραγούδι She Bought A Hat Like Princess Marina...Η θεματολογία του δίσκου έχει να κάνει με την πτώση ή καλύτερα με τις τελευταίες ημέρες μια μακρινής, ένδοξης Αγγλίας. Ο Arthur είναι ένας τυπικός Εγγλέζος του 20ου αιώνα, παίρνοντας μέρος σε διάφορους πολέμους, “συνεισφέροντας” μάλιστα σ’ αυτούς έναν αδελφό κι ένα υιό…Είναι άραγε ευτυχισμένος; Οι Kinks ισχυρίζονται ότι κάποιες φορές είναι. Έχει το σπίτι του, τη ζωή του. Κάποιες άλλες φορές, το συγκρότημα λέει ότι η ζωή του ήρωα είναι απλά αυτοματοποιημένη, δίχως συναισθήματα. Είναι η ζωή του σύγχρονου ανθρώπου…
Ένας κλασικός δίσκος, ο οποίος κι αυτός αναγνωρίστηκε μετά από χρόνια…
Lola…
Το Νοέμβριο του 1970 κυκλοφορεί ο δίσκος Lola Versus Powerman & The Moneygoround, Part One. Περιέχει μια απ’ τις μεγαλύτερες επιτυχίες του συγκροτήματος, το Lola. Βγάζοντας ειρωνικά τη γλώσσα στο κατεστημένο, οι Kinks εξιστορούν την ιστορία ενός τραβεστί. Το single πήγε μέχρι το # 2 της Βρετανίας και # 9 στις ΗΠΑ. Ο δίσκος αποτέλεσε και το πρώτο top 40 άλμπουμ στην Αμερική, απ’ την εποχή του Greatest Hits (# 9).
Seventies…
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’70, το αγγλικό κοινό αγνοούσε επιδεικτικά τους Kinks. Απ’ την άλλη πλευρά, το ίδιο το συγκρότημα παρωδούσε τον εαυτό του με διάφορα- ανέμπνευστα είναι η αλήθεια- άλμπουμ που κυκλοφόρησε εκείνη την εποχή. Παρόλ’ αυτά, το συγκρότημα εξακολουθούσε να έχει τεράστια επιτυχία στην Αμερική, περιοδεύοντας εκεί συνεχώς και γεμίζοντας ολόκληρα στάδια…
Στο μεταξύ, οι σχέσεις μεταξύ των αδελφών Davies πήγαιναν απ’ το κακό στο χειρότερο. Είχαν φτάσει στο σημείο να μιλάνε μεταξύ τους μέσω φαξ (…), αδυνατώντας να βρεθούνε αναμεταξύ τους δίχως να μαλώνουν. Οι δίσκοι άρχισαν να μην πουλάνε κι οι Kinks έφυγαν απ’ τη δισκογραφική RCA. Τελευταία αναλαμπή, το άλμπουμ Sleepwalker (# 21 στις ΗΠΑ), το 1977. Στην αυτοβιογραφία του με τίτλο X-Ray, o Ray Davies έγραψε ουσιαστικά, ότι η καριέρα των Kinks έσβησε γύρω στα 1975…
’80 + ’90…
Στο μεταξύ, νέα συγκροτήματα άρχισαν ν’ ανακαλύπτουν τους Kinks, όπως και τον κατάλογο των επιτυχιών τους. Οι Van Halen κάνουν την αρχή, διασκευάζοντας το You Really Got Me, ενώ ακολουθούν οι Pretenders με το Stop Your Sobbing. Οι Kinks κυκλοφορούν το- ηχογραφημένο ζωντανά- διπλό άλμπουμ, One For The Road (1980, # 14 σε ΗΠΑ).
Fast forward στη χρονιά του 1995, όπου οι Blur σηκώνουν ψηλά τη σημαία της Britpop, με το δίσκο τους Parklife να είναι φανερά επηρεασμένος απ’ τους Kinks. Ο Damon Albarn εκφράζει το θαυμασμό του για τον Ray Davies κι ερμηνεύουν μαζί το Waterloo Sunset για τις ανάγκες ενός τηλεοπτικού σόου. Οι Pulp κι οι Boo Radleys υποκλίνονται κι αυτοί με τη σειρά τους κι η νέα γενιά ανακαλύπτει τις ρίζες της…
Εν κατακλείδι…
Απ’ τους Who έως τους Jam και τους Blur, οι Kinks επηρέασαν μια σειρά σημαντικών μουσικών κι όχι μόνο. Τα κιθαριστικά σολαρίσματα του Dave Davies άφησαν με τη σειρά τους το δικό τους “στίγμα” στη χαρντ ροκ μουσική, ενώ οι μελαγχολικοί στίχοι του Ray μιλάνε κατευθείαν στην καρδιά του μέσου ακροατή. Ανεξάρτητα αν οι συνθέσεις ήταν ροκ εν ρολ, ανάλαφρες, πανκ, γκαράζ ή οτιδήποτε, η απαλή, γλυκιά φωνή του Ray Davies έδινε πάντα το κάτι παραπάνω, σε σχέση με τους υπόλοιπους τραγουδοποιούς εκείνης της εποχής.
Τους αποκάλεσαν “νονούς της Britpop μουσικής”. Κι όπως είπε κάποτε ο Pete Townsend : “Οι Kinks ήταν πιο Άγγλοι κι απ’ τους Άγγλους. Πάντα πίστευα ότι ο Ray Davies ήταν ένας Poet Laureate (έτσι αποκαλείται ο ποιητής εκείνος που προσλαμβάνεται απ’ το Κράτος για να γράφει ποιήματα σε ειδικές περιπτώσεις…). Ανακάλυψε ένα νέο είδος ποίησης για την ποπ μουσική που επηρέασε βαθύτατα όλους εμάς που ασχοληθήκαμε μ’ αυτήν…”.

Adidas Vespa part 2

Σούπερ φόρμα από την Adidas για όλους τους βεσπόβιους...

Vespa... Moda

Καταπληκτικά πράγματα έχει το Vespa Shopping. Ρίξτε μια ματιά και βρείτε πολύ ωραία αξεσουάρ (ρούχα, κράνη κ.λ.π.), πρωτότυτα gadget και πολύ έξυπνα (mod) δώρα...

Jack the Mod...PX 150

H αυτού (mod)μεγαλειότης Jack the Mod, η μαύρη PX 150 που... κυκλοφορεί στην Αθήνα

Brit awards 2009

O Paul Weller, η Duffy και οι Last Shadow Puppets είναι ανάμεσα στους υποψήφιους για τα φετινά Βρετανικά μουσικά βραβεία που θα δοθούν στις 18 Φεβρουαρίου.
Δείτε όλες τις υποψηφιότητες στο Βrits 2009 και ψηφίστε όπου μπορείτε...

Save our Soul

Aν βρεθείτε στο Λονδίνο τη Πέμπτη να πάτε. Θα περάστε πολύ (mod) όμορφα. (Με κλικ στην αφίσα θα μάθετε όλες τις λεπτομέρειες)

Απόψε το βράδυ...

Η εβδομάδα θα ολοκληρωθεί απόψε με πολύ όμορφο, μουσικό, τρόπο. Στο bar CITY (Χάριτος 43, Κολωνάκι) η ομάδα BELLE VUE θα παίξει αυθεντικούς Mod ήχους. Θα είμαστε εκεί και σίγουρα θα περάσουμε όμορφα...

Clarks England Wallabee

Σάββατο μεσημέρι. Ο ουρανός δεν έβρεξε (ευτυχώς...) και βρήκα ευκαιρία για μια μικρή βόλτα στην Ομήρου στο Κολωνάκι. Αφού πέρασα από το Uncut του Σπύρου, συνέχισα στο πανέμορφο Ενώτιον του φίλου Μac Manus. Ηπιαμε καφέ, κουτσομπολέψαμε και μετά πήρα τη βέσπα μου και πήγα στο Clarks. Εκεί ο Ομηρος έβγαλε ένα υπέροχο ζευγάρι μαύρα δερμάτινα Wallabee. Με το πρώτο ζευγάρι να έχει κυκλοφορήσει στο Λονδίνο το 1965, μιλάμε για τη πλέον mod χρονιά, τα Wallabee της Clarks είναι παπούτσια σύμβολο για όλους τους Mods. Δοκίμασα και ένα ζευγάρι μαύρα δερμάτινα. Αλλά δεν τόλμησα να μην πάρω τα Wallabee. Ηταν και ο Ομηρος που με ρώτησε: "Θα αμαρτήσεις;", εννοώντας ότι δεν θα πάρω τα Wallabee; Και έτσι από το μεσημέρι του Σαββάτου κυκλοφορώ με ένα υπέροχο ζευγάρι μαύρα Wallabee και νιώθω να περπατώ στο Λονδίνο...

Beefeater 24 Made in London

Ερχεται απευθείας από το Λονδίνο για να μας "φτιάξει" τα βράδυα. Χρειάστηκε 18 μήνες πειραματισμών για να μεταμορφωθεί το αγαπημένο μας τζιν Beefeater στο Beefeater 24. Ενας μαγευτικός συνδιασμός από 12 προσεκτικά επιλεγμένα φυτικά συστατικά που κλείνει μέσα του ένα σπάνιο μείγμα τσαγιών, το οποίο συμπληρώνει μοναδική την κλασσική γεύση Beefeater, προσδίδοντάς του ένα δροσερό άρωμα και μια βελούδινη γεύση. Το μπουκάλι του Beefeater 24 είναι ένα κομψοτέχνημα εμπνευσμένο από το κίνημα Arts & Crafts. Τα υπέροχα ανάγλυφα βοτανικά σχέδια συνδυάζονται μοναδικά με τις απλές μινιμαλίστικες γραμμές στο σχήμα του (τετράγωνου) μπουκαλιού. Cherrrrsssss!!!

Περάσαμε πολύ (Mod) όμορφα...

Για ένα ακόμη βράδυ το TIKI ATHENS Bar "γέμισε" με αυθεντικούς Mod ήχους. Η παρέα Modtown έπαιξε καταπληκτική μουσική και εμείς περάσαμε υπέροχα... Παιδιά ευχαριστούμε. Περιμένουμε το επόmeno event!

ModTown C'Est Chic

TIKI Αthens Bar (Φαλήρου 15 Μακρυγιάννη) Πέμπτη 29 Ιανουαρίου... C' Est Chic ModTown

Converse & The Who

Η Adidas βγάζει παπούτσια Vespa (δες παρακάτω άλλο ποστ) και η Converse κυκλοφορεί το θρυλικό πάνινο μποτάκι της με ιδέες από τους Who. τη πληροφορία μας έδωσε η Αγγελική και να οι πρώτες φωτογραφίες. Περισσότερα (και για αγορά...) στο http://www.converse.com/

Νέο άλμπουμ και ευρωπαϊκή περιοδεία για τους Booker T & MG's

O Μod ήρωας (ποιος δεν έχει χορέψει το green οnions;) και θρύλος του Χάμοντ Booker T Jones ετοιμάζει νέο άλμπουμ με τίτλο "Potato Hole", το οποίο θα περιλαμβάνει 10 κομμάτια και σε ένα θα παίζει κιθάρα ο Νιλ Γιάνγκ. το άλμπουμ θα κυκλοφορήσει τον Απρίλιο. Είναι το πρώτο άλμπουμ των θρυλικών Booker T. and The M.G.'s μετά το 1994. Παράλληλα το γκρουπ ετοιμάζει περιοδεία στην Ολλανδία. Συγκεκριμένα θα εμφανιστούν στο "Melkweg" του Αμστερνταμ στις 19 Μαρτίου, στο "Paard Van Troje" της Χάγης στις 20/3 και στο "Effenaar" του Αϊντχόφεν στις 21/3.

O ModFather Paul Weller στην Αθήνα!!!!

"Τσιμπίστε με" ο Πολ Γουέλερ, ο άνθρωπος που κράτησε μουσικά ζωντανό το κίνημα των Mods πάνω από 20 χρόνια έρχεται στην Αθήνα. Διαβάστε τη έγραψε η "Ελευθεροτυπία": «Υπάρχει σόουλ και μπλουζ, υπάρχουν ψυχεδελικές ενορχηστρώσεις, υπάρχουν φολκ μελωδίες και φυσικά υπάρχει ροκ εν ρολ. Είναι ένα άλμπουμ με αρχή, μέση και τέλος, λίγο ρετρό, σε μια εποχή που ο κόσμος "κατεβάζει" ένα-δυο τραγούδια από το Ιντερνετ. Αλλά για μένα τα είκοσι ένα τραγούδια, ανάμεσά τους κάποια ορχηστρικά, ολοκληρώνουν έναν κύκλο».Στα 50 του χρόνια ο Πολ Γουέλερ κυκλοφόρησε τον Ιούνιο το άλμπουμ «22 Dreams», που έφτασε την πρώτη εβδομάδα στο Νο1 στη Βρετανία. Υστερα ξεκίνησε μια παγκόσμια περιοδεία, που θα τον φέρει και στην Αθήνα στις 14 Ιουλίου -πιθανότατα στη σκηνή του Λυκαβηττού.«Θα το περιέγραφα ως εκλεκτικό», λέει για το άλμπουμ του. «Δεν υπάρχει ούτε ένα τραγούδι που να ηχεί όμοιο με τα υπόλοιπα. Είχα μια εμμονή όταν το ηχογραφούσα να φτάσω τον ήχο μου στα όριά του, όχι να ικανοποιήσω απλά το κοινό μου, αλλά να πειραματιστώ ως μουσικός. Ενα πλεονέκτημα που αποκτάς καθώς μεγαλώνεις, είναι ότι νιώθεις πιο ελεύθερος να κάνεις αυτό που επιθυμείς». Και όλα αυτά με συμμετοχές του Νόελ Γκάλαχερ των Oasis και του Γκράχαμ Κόξον των Blur.

Ο Πολ Γουέλερ μπορεί να επαίρεται ότι έχει σημαδέψει τη μουσική σκηνή από την εποχή που με τους Jam ανατίναζε τα ηχεία των κλαμπ τούς καιρούς του πανκ. Σε αντίθεση με τον άτεχνο θόρυβο των Pistols ή των Clash, οι Jam δεν δίσταζαν να ανακατεύουν σόουλ και φανκ στοιχεία στο άγριο ροκ τους, φτιάχνοντας ύμνους της εποχής, όπως το «In The City» και το «Town Called Malice». Το '82 ενώ βρίσκονταν στο απόγειο της πορείας τους διαλύθηκαν και ο Γουέλερ την επόμενη χρονιά έφτιαξε τους Style Council, που κινούνταν στην άλλη άκρη του πανκ ήχου -έπαιζαν ένα μελωδικό μίγμα από ποπ, τζαζ και σόουλ. Πολύ πιο μπροστά από την εποχή τους οι Style Council δεν είχαν την ανάλογη επιτυχία και διαλύθηκαν στο τέλος της δεκαετίας του '80. Ηταν οι καιροί που η Britpop ξανακέρδιζε το χαμένο έδαφος με μπάντες όπως οι Blur και οι Oasis, που χρωστούσαν πολλά στη μουσική των Jam. Ετσι ο Γουέλερ ξαναβρέθηκε στο προσκήνιο και ξεκίνησε μια προσωπική πορεία με άλμπουμ όπως το «Stanley road» ή το «Illumination». «Ολα προέρχονται από την ίδια πηγή», έλεγε όταν τον ρωτούσαν για το ευρύ πεδίο πειραματισμών του. «Μπορώ να ακούω Ντεμπισί, ύστερα αβάντγκαρντ τζαζ και μετά Κέρτις Μέιφιλντ. Και όλα αυτά βρίσκονται στα τραγούδια μου».Το ένατο άλμπουμ του, το «22 dreams», γράφτηκε στα πεντηκοστά του γενέθλια. «Ηθελα να σπάσω το κλισέ, σύμφωνα με το οποίο όταν είσαι στα πενήντα σου νιώθεις ότι οι καλύτερες δουλειές σου ανήκουν στο παρελθόν», λέει. Στις συναυλίες του, πάντως, δεν ξεχνάει να παίξει τραγούδια από τους Jam και τους Style Council. «Δικά μου τραγούδια είναι και αυτά», σχολιάζει. «Ειδικά τα παλιά τραγούδια των Jam για την πολιτική κατάσταση μοιάζουν να γράφτηκαν σήμερα. Οι ίδιοι μαλάκες μάς κυβερνούν, απλώς άλλαξαν πρόσωπο».

Τα ΝΕΑ γράφουν: Συναυλιακή «βόμβα» έσκασε χθες. Και είναι απόλυτα επιβεβαιωμένο. Στις 14 Ιουλίου στην Αθήνα θα είναι ο Πολ Γουέλερ. Ένας από τους πιο σημαντικούς καλλιτέχνες της μουσικής σκηνής των τελευταίων χρόνων, ο «modfather» που έχουν λατρέψει οι μουσικόφιλοι από την εποχή των Jam ώς το πιο φρέσκο άλμπουμ του, το 22 Dreams. Κάθε φορά που ετοίμαζε περιοδεία, περιμέναμε κάτι. Και αν σκεφθεί κανείς πως από το τέλος της δεκαετίας του ΄70- ξεκινούσε με τους θρυλικούς Jam, συνέχιζε με τους Style Council και μόνος του ύστερα από αυτούς- είναι πολλά χρόνια, πάνω- κάτω είχαμε πιστέψει πως τον Γ ουέλερ θα τον βλέπαμε αλλού, όχι στα μέρη μας. Κι αυτό γιατί σε αντίθεση με τον επίσης Βρετανό Έλβις Κοστέλο, που ζει πια εκτός Μεγάλου Νησιού, ο Γουέλερ παραμένει τυπικός Βρετανός, ένας σούπερ σταρ που απολαμβάνει την μπίρα στην παμπ και τα λάιβ που παίζει. Τα τραγούδια του όμως, η κιθάρα του και η «μαύρη» σόουλ φωνή του έχουν κάνει δουλειά. Τόσο που να θεωρείται από τους πιο δημιουργικούς συνθέτες/ τραγουδοποιούς και περφόρμερ με πολλούς θαυμαστές μέσα και έξω από την Αγγλία. Και για εμάς εδώ, μεγάλο- συναυλιακό- απωθημένο.

Ιστορικά κομμάτια με τους Jam (Going Underground, Εton Rifles, Down at Τhe Tube Station, Ρretty Green, Τhats Εntertainment, Α Τown Called Μalice και άλλα πολλά) και τραγούδια- πολύ μεγάλες επιτυχίες από τη σόλο καριέρα του, σαν τα W ild Wood, Υou Do Something Τo Μe, Stanley Road που συνδυάζουν σόουλ και φανκ με ρυθμ εν μπλουζ και τον χαρακτηριστικό ήχο της κιθάρας, του εξασφαλίζουν μια ανεκτίμητη δεξαμενή τραγουδιών για τα σόου του. Υποψήφιος και φέτος για Βrit award, ο Γουέλερ έλεγε πρόσφατα στην «Τelegraph»: «Πιστεύω πως έχω μεγαλώσει αρκετά ώστε να μπορώ να κάνω κάτι απλά για να ευχαριστήσω τον εαυτό μου. Και από την άλλη, το πώς είναι η μουσική σήμερα, με τις πωλήσεις των δίσκων να πέφτουν, το downloading και όλα αυτά, δεν μπορείς να ξέρεις τι θα συμβεί με τον δίσκο σου. Έτσι, απλά φτιάχνεις τον καλύτερο δίσκο που μπορείς».

Προβλέπεται επίσης πως η εμφάνιση του Πολ Γουέλερ στην Αθήνα θα είναι, εκτός από μουσικό γεγονός, και εκδήλωση... μόδας. Αφού όλα αυτά τα χρόνια σαν mod «δάσκαλος» προτείνει στυλ και άποψη με 60ς αναφορές. Και δεν αστειεύεται πολύ όταν λέει πως τον ενδιαφέρουν δύο πράγματα, η μουσική και τα ρούχα. «Το κούρεμα, τα ρούχα, ο ήχος. Το πήρα όλο το πακέτο. Και συνεχίζω» λέει και πάντα βγαίνει στην τρίχα για να τραγουδήσει.

H Dyffy στην Αθήνα

Η Ουαλή πιτσιρίκα, που με το «Mercy» έφτασε τον περασμένο Φεβρουάριο στην κορυφή της βρετανικής σκηνής, θα τραγουδήσει στις 19 Ιουνίου στο Ελληνικό. «Η πορεία μου στη σκηνή δεν θα είναι ένα one night stand». Με αυτήν τη φράση είχε απαντήσει η Ντάφι σε όσους πίστευαν ότι δεν έχει μέλλον αυτή η πιτσιρίκα από την Ουαλία, πρώην σερβιτόρα, που τον περασμένο Φεβρουάριο με το τραγούδι «Mercy» βρέθηκε στην κορυφή της βρετανικής σκηνής. Τώρα, με το ντεμπούτο της, το «Rockferry», να έχει πουλήσει πάνω από τεσσεράμισι εκατομμύρια αντίτυπα και ένα νέο άλμπουμ να ετοιμάζεται μέσα στον χρόνο, η Ντάφι έρχεται να παίξει ζωντανά επιτυχίες της, όπως το «Stepping Stone» και το «Mercy», στις 19 Ιουνίου, πρώτη μέρα του διήμέρου Φεστιβάλ Ejekt (Ολυμπιακό Κέντρο Ξιφασκίας, Ελληνικό).

«Αυτό που με εξοργίζει είναι ότι ο κόσμος θεωρεί τη μουσική μου σαν μια αναβίωση της σόουλ από το '60», έλεγε η ίδια, όταν το πρώτο της τραγούδι, το «Rockferry», προκάλεσε θόρυβο γύρω από το όνομά της. «Το άλμπουμ μου έχει λίγο από όλα. Εχω επηρεαστεί και από τη θρυλική σόουλ της Motown του '60 και από τον ρυθμό της φανκ του '70 και από τη Sade του '80 και από τις παραγωγές του '90».

Με αυτήν τη μουσική η Εϊμι Αν Ντάφι, που ως έφηβη διώχθηκε από τη σχολική χωρωδία επειδή η φωνή της ήταν πολύ έντονη, έγινε μέσα σε μερικούς μήνες η νέα σταρ της βρετανικής σκηνής. Ενώ φέτος είναι υποψήφια για τρία Γκράμι.

«Στην αρχή ήμουν πολύ φοβισμένη και ανασφαλής», έχει πει. Ηταν η εποχή που άλλοι την συνέκριναν με την Αρίθα Φράνκλιν και την Ντάστι Σπρίνγκφιλντ και άλλοι δεν της έδιναν παρά μερικούς μήνες διάρκεια. «Δεν ξεχνάω ποτέ ότι μερικά χρόνια πριν κανείς δεν έδινε σημασία στη μουσική μου, δεν είχα δεκάρα και ένιωθα απελπισμένη και χωρίς σκοπό». Οπότε δεν θέλει να μεταμορφωθεί σε ντίβα της σκηνής αλλά να συνεχίσει να κυκλοφορεί τα τραγούδια της. «Το μόνο που μπορώ να κάνω», εξηγεί, «είναι να διηγούμαι ιστορίες μέσα από τα τραγούδια μου. Το καθένα από αυτά αποκαλύπτει και μια άλλη πλευρά μου».

Πηγή: Εφημερίδα Ελευθεροτυπία

Blow Up

Πέρασα από το εξαιρετικό μαγαζί UNKUT (Ομήρου 21 στο κέντρο της Αθήνας) του φίλου και συν-Βεσπόβιου (και Πανιώνιου) Σπύρου, στο οποίο μπορείς να βρεις (ή να παραγγείλεις) όποιο DVD (ή CD) τραβά η ψυχή σου. Από τον Σπύρο αγόρασα πρόσφατα το Quadrophenia σε μια εξαιρετική έκδοση (με ελληνικούς υπότιτλους και DVD δώρο) και χθες "τσίμπησα" το καταπληκτικό Blow Up του Αντονιόνι.

Είναι η πρώτη ταινία του αυτοεξόριστου Antonioni, τον βρίσκει να κινηματογραφεί το Λονδίνο των swinging sixties, το Λονδίνο των MODS: τα χρόνια της σεξουαλικής απελευθέρωσης, των έντονων χρωμάτων, των κοριτσιών με τις μίνι φούστες, της ποπ μουσικής και της μαριχουάνα. Στο κέντρο αυτής της στυλιζαρισμένης, πολύχρωμης πραγματικότητας, ο Thomas κατέχει πλεονεκτική θέση: ένας από τους πιο περιζήτητους φωτογράφους του Λονδίνου, είναι αυτός που παρατηρεί, που κατέχει το ΑβλέμμαΑ, άρα και την δύναμη να απαθανατίζει τις ατελείωτες μεταμφιέσεις ενός κόσμου που παλεύει να επιπλεύσει στην λαμπερή επιφάνεια. Στο φωτογραφικό του στούντιο συγκεντρώνονται όλοι οι πρωταγωνιστές αυτού του αστραφτερού κόσμου: υπέροχες γυναίκες που χαρίζουν στο φακό το πιο ζωώδες προφίλ τους, ανέκφραστα μοντέλα που παρατάσσονται σαν πλαστικές κούκλες βιτρίνας και στέκονται ακίνητες για ώρες μέχρι το ΑβλέμμαΑ να δει κάτι σε αυτές, αλλά και ανόητα κορίτσια, πρόθυμα να δεχθούν τα πάντα, αρκεί να στριμωχτούν μέσα στο κάδρο. Έξω από το μικρό του βασίλειο, ο Thomas αναζητά τα αληθινά άγρια θηράματά. Σε μία από τις εξορμήσεις του καραδοκεί σε γωνίες και πίσω από δέντρα, μέχρι η γοητευτική άγνωστη να παγιδευτεί στο φιλμ του. Αυτό όμως που του αποκαλύπτεται πίσω στον σκοτεινό θάλαμο, τον αιφνιδιάζει Η μαγική εικόνα κρύβει κάτι αληθινά τρομακτικό κι όσο πιο κοντά φέρνει την μυστική λεπτομέρεια, τόσο απομακρύνεται από την ανθρώπινή φύση του. Ο Thomas καλείται τώρα να βρει το ψεγάδι στην μορφή του ίδιου του θανάτου. Και απομένει απορημένος, μπροστά σε μία θολή φωτογραφία.

Blue Note... 70 ετών!

Μια από τις ιστορικές εταιρείες της τζαζ, η Blue Note, συμπληρώνει φέτος τα 70 της χρόνια. Δημιουργήθηκε το 1939 στην Αμερική από δύο εκπατρισμένους (λόγω ναζισμού) Γερμανούς, τον Alfred Lion και τον Francis Wolff, κι άρχισε να γράφει ιστορία ηχογραφώντας αρχικά παραδοσιακή τζαζ (Sidney Bechet κ.ά.) και κατόπιν μοντέρνα (Thelonious Monk, Miles Davis, Sonny Rollins κ.ο.κ.). Υπέροχη μουσική επί σειρά δεκαετιών και εξώφυλλα δίσκων που αποτελούν έργα τέχνης. Να τα εκατοστήσει...

Vespa+Adidas

H Adidas ετοιμάζει για την Ανοιξη του 2009 τη νέα σειρά της που θα απευθείνετε σε οδηγούς... βέσπας! Ο τίτλος είναι Adidas Vespa Blue trainers. Τα περιμένουμε με αγωνία...

Quadrophenia η όπερα

Το έργο ύμνος στη ζωή των MODS το θρυλικό Quadrophenia των Who "ανεβαίνει" πάλι στην Αγγλία σε μορφή Οπερας. Από τον Μάιο μέχρι τον Αύγουστο με τίτλο "iconic rock opera" η ζωή του Mod Jimmy θα εξελιχθεί και πάλι...

Η νέα όπερα Quadrophenia έχει προγραμματισθεί μέχρι σήμερα να παιχθεί: 9-16 Μαϊου Theatre Royal Πλίμουθ, 19-23 Μαϊου Hippodrome Μπέρμπιχαμ, 16-20 Ιουνίου Opera House Μάντσεστερ, 7-11 Ιουλίου Empire Theatre Σάντερλαντ, 25-29 Αυγούστου Liverpool Empire.

Εδώ πληροφορίες για εισιτήρια

"Ακούστε" 50 χρόνια Motown

Η θρυλική εταιρία SOUL μουσικής συμπληρώνει 50 χρόνια ζωής και "κυκλοφορεί" συλλογή με 3 cd που περιλαμβάνει μερικά (γιατί όλα δεν χωράνε...) από τα διαμάντια της SOUL μουσικής. Επίσης για τα 50 χρόνια της η MOTOWN έχει δημιουργήσει ειδικό σάιτ το MOTOWN 50 κάντε κλικ και μπείτε στον SOUL κόσμο...

Η Motown στο Mojo!

H μαγεία της MOTOWN στο νέο τεύχος του περιοδικού Mojo! Αυτό το μήνα το εξαιρετικό περιοδικό γιορτάζει τα 50 χρόνια της μεγάλης Soul εταιρίας MOTOWN και κυκλοφορεί με σπέσιαλ αφιέρωμα, αλλά και ένα καταπληκτικό cd δώρο με τραγούδια από τους καλύτερους της MOTOWN. Θα ακούσετε μεταξύ άλλων Marvin Gaye, The Four Tops, The Temptations, Martha and The Vandellas, Gladys Knight & The Pips, The Supremes και πολλούς άλλους μεγάλους Soul μουσικούς!
Το 2009 αρχίζει με τον πιο μελωδικό τρόπο...